عاشقي

مرا كسي نساخت، خدا ساخت.

نه آنچنان كه كسي مي خواست، كه من كسي نداشتم. كسم خدا بود، كس بيكسان!

در باغ بي برگي زادم و در ثروت فقر غني ام كرد

و

از چشمه ايمان سيراب شدم و در هواي دوست داشتن دم زدم

و

در آرزوي آزادي سر برداشتم و در بالاي غرور قامت كشيدم

و

از دانش طعامم دادند و ازشعر شرابم نوشاندند

و

از مهر نوازشم كردند. تا حقيقت دينم شد

و

راه رفتنم، و خير حياتم شد و كار ماندنم،

و

زيبايي عشقم شد و بهانه زيستنم!

مطرب عشق عجب ساز و نوايي دارد

          نقش هر نغمه كه زد راه به جايي دارد

عالم از ناله عشاق مبادا خالي

          كه خوش آهنگ و فرح بخش هوايي دارد